ประวัติความเป็นมา

หลังจาก พ.ศ. 2516 เป็นต้นมา สภาพสังคมไทยได้มีการเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านการเมืองและการปกครองอย่างมาก มาย เนื่องจากมีการเรียกร้องความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น ทำให้มีผลกระทบต่อรูปแบบการบริหารงานขององค์กรต่างๆ รวมทั้งมหาวิทยาลัย คณาจารย์มหาวิทยาลัยจึงได้ร่วมกันเรียกร้องสิทธิที่จะมีส่วนร่วม ในการบริหารมหาลัยมากขึ้นและในปี พ.ศ. 2517 สภาคณาจารย์ของมหาวิทยาลัย จำนวน 12 แห่งได้รวมกันจัดสัมมนาขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่าง วันที่ 23 - 25 พฤษภาคม 2517 ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการกำหนดรูปแบบโครงสร้างและบทบาทของสภาคณาจารย์ โดยทั่วไปให้ชัดเจน ผลจากการสัมมนาทำให้แต่ละมหาวิทยาลัยเริ่มจัดตั้งสภาคณาจารย์ขึ้นอย่างเป็นทางการ

สภาคณาจารย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ก็ได้เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการเช่นเดียวกับมหาวิยาลัย/สถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ จากความคิดริเริ่มร่วมกันของคณาจารย์และฝ่ายบริหารที่ต้องการให้มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่เป็น “ตัวแทนคณาจารย์” ในการร่วมพัฒนาสถาบันและคุณภาพชีวิตของอาจารย์ในสถาบัน และได้จัดทำข้อบังคับสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ว่าด้วยสภาคณาจารย์ พ.ศ. 2519 เป็นฉบับแรก จึงถือว่าสภาคณาจารย์ถือกำเนิดในปี พ.ศ. 2519 โดยมี ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. อัศวิน  จินตกานนท์ เป็นประธานสภาคณาจารย์คนแรก สำหรับข้อบังคับฯ ว่าด้วยสภาคณาจารย์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน คือ ข้อบังคับสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ว่าด้วยสภาคณาจารย์ ฉบับปี พ.ศ. 2552 และข้อบังคับสถาบันบัณฑิต-  พัฒนบริหารศาสตร์ ว่าด้วยสภาคณาจารย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554

จาก พ.ศ. 2519 จนถึงปัจจุบัน สภาคณาจารย์ได้ดำเนินงานมาเป็นเวลา 40 ปี แล้ว และจะยังทำหน้าที่ต่อไปในฐานะตัวแทนของคณาจารย์และนักวิชาการในการให้ความร่วมมือประสานงานกับฝ่ายบริหารของสถาบันและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อร่วมกันส่งเสริมสัมพันธภาพ จริยธรรม ตลอดจนความก้าวหน้าทางวิชาการ รวมถึงคุณภาพชีวิตในการทำงานของคณาจารย์และนักวิชาการในสถาบัน